ตอนที่ 12 ผมตั้งใจต่างหาก

ตอนที่ 12 ผมตั้งใจต่างหาก

ลู่ฝานได้ยินคำชมของหวังซิ่วฟาง ใบหน้าก็เผยรอยยิ้มภาคภูมิใจออกมา

เขาเดินกลับมาที่ปากถ้ำพลางหัวเราะ “แค่นี้จิ๊บจ้อยมาก!”

ถึงแม้จะไล่หมูป่าไปได้สำเร็จแล้ว แต่ในใจของลู่ฝานรู้ดีว่า มันมีโอกาสสูงมากที่จะโผล่มาอีก

แถมรอบ ๆ นี้ก็ไม่แน่ว่าอาจจะซ่อนสัตว์ร้ายที่ดุร้ายกว่านี้เอาไว้

หลังจากคิดทบทวนอย่างถี่ถ้วน ลู่ฝานก็ตัดสินใจวางกับดักล่าสัตว์ไว้รอบ ๆ ถ้ำ

ทำแบบนี้นอกจากจะป้องกันการโจมตีจากสัตว์ร้ายได้แล้ว บางทีอาจจะบังเอิญจับสัตว์ป่ามาเป็นอาหารเพื่อเปลี่ยนรสชาติได้อีกด้วย

ถึงยังไง...กินอาหารทะเลทุกวัน ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องเบื่อแน่ ๆ

ดังนั้น เขาจึงหันหน้าไปพูดกับหวังซิ่วฟางว่า “อาซิ่วฟาง ผมกะว่าจะวางกับดักไว้รอบ ๆ นี้นะครับ”