เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 261 ประลองหมาก
การเข้าเฝ้ายามเช้าครานี้จบลงด้วยความไม่สบอารมณ์อีกครั้ง หลังเสร็จสิ้นการเข้าเฝ้า เซียวเหยี่ยนนั่งอยู่ด้านหลังโต๊ะทรงงานเพียงลำพัง พลางตรวจฎีกา สีหน้ายังคงสงบนิ่งไร้คลื่นลมดังเดิม ทว่าขณะที่วางพู่กันชาดลง เสียง “เพียะ” แผ่วเบานั้นกลับทำให้เหล่าข้าราชบริพารที่คอยรับใช้อยู่ในโถงพากันหดคอ
เหล่าผู้รับใช้ในห้องทรงพระอักษรยามนี้ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง แม้แต่มือของขันทีเจียงที่กำลังฝนหมึกยังเบากว่ายามปกติอยู่หลายส่วน เกรงว่าหากพลั้งเผลอเพียงนิดจะไปแตะเกล็ดย้อนของฝ่าบาทเข้า
ขันทีเจียงก้มหน้าหลุบตา พลางหมุนแท่งหมึกในมือไปมา ขณะนับชั่วยามอยู่ในใจอย่างเงียบ ๆ ยามนี้หากมีผู้ใดมาช่วยผ่อนคลายสายธนูที่ขึงตึงเส้นนี้ให้เขาได้ ทั่วหล้าคงมีเพียงคนจากเรือนหวนคลื่นไม่กี่คนนั้นเท่านั้น