ตอนที่ 229 ข้า มีใจเสน่หานาง

ตอนที่ 229 ข้า มีใจเสน่หานาง

หลิ่วจิ่นโจวนั่งอยู่ใต้ตะเกียงน้ำมันดวงนั้น เงียบขรึมไปเนิ่นนาน

หลิ่วจิ่นโจวนั่งอยู่ใต้ตะเกียงน้ำมันดวงนั้น เงียบขรึมไปเนิ่นนาน คำถามนั้นของอาจารย์แล่นเข้าสู่รูหูของเขา อุปมาดังโยนหินก้อนหนึ่งลงไปในสระน้ำลึก ผิวน้ำดูสงบเรียบร้อย ทว่าเบื้องล่างกลับเกิดคลื่นใต้น้ำโหมกระหน่ำเสียแล้ว

เขาพลันพบว่า หลายปีมานี้ตนไม่เคยขบคิดปัญหาข้อนี้อย่างจริงจังเลยสักครั้ง

ต่ออาเหอ เขาเคยชินกับการพึ่งพิงนางมาตั้งแต่เด็ก

ตั้งแต่วันที่นางเก็บตนกลับมาจากภูเขารกร้าง นางก็คือทั้งหมดของเขา

เขาอ่านตำราก็เพื่อนาง ฝึกฝนวิทยายุทธ์ก็เพื่อปกป้องนาง สอบเอาเกียรติยศจากการสอบรับราชการก็เพราะนางบอกว่าอยากให้เขาไปลองดู และอยากให้นางมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นด้วย