ตอนที่ 228 เยี่ยนเยี่ยนชิงเหอ แท้จริงคือสตรีงาม

ตอนที่ 228 เยี่ยนเยี่ยนชิงเหอ แท้จริงคือสตรีงาม

อวิ๋นชิงกลั้นหายใจค่อย ๆ คลานผ่านช่องสุนัขลอดไปทีละชุ่น แผ่นหลังเสียดสีกับกำแพงอิฐ บนเรือนผมมีเศษหญ้าแห้งติดอยู่สองสามเส้น

เขาหมอบอยู่บนพื้นแล้วเงยหน้าขึ้น พอดีมองเห็นหน้าต่างหลังห้องปีกของหลิ่วเหอเยี่ยน บนกระดาษหน้าต่างมีแสงตะเกียงน้ำมันส่องสว่าง สีเหลืองอบอุ่น อาบเรือนร่างของนางจนกลายเป็นภาพเงาดำอันสลัวราง

นางกำลังยืนอยู่ข้างเตียง ยกมือขึ้นปลดกระดุมจีนของเสื้อตัวนอก เคลื่อนไหวค่อนข้างช้า คล้ายกับถูกความไม่สบายตัวในช่วงหลายวันนี้บั่นทอนจนเรี่ยวแรงหดหาย

เสิ่นอวิ๋นชิงตั้งสติได้ โคนหูก็ร้อนฉ่าขึ้นมาทันใด รีบหันหน้าหนีไปทางอื่น เขามาแอบดูว่านางปลอดภัยดีหรือไม่ มิได้มาแอบดูคนผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า เขาต่อว่าตนเองในใจอยู่หลายรอบ ขณะกำลังจะถอยหลังกลับ สายตากลับถูกบางสิ่งดึงดูดไว้ในชั่วขณะที่นางสยายเรือนผมลงมา