ตอนที่ 216 บอกลาไปด้วยกัน

ตอนที่ 216 บอกลาไปด้วยกัน

สรุปแล้ว ก็ไม่รู้ว่าคืนนั้นเสิ่นอวิ๋นชิงพูดคุยกับเสิ่นหวยอย่างไรกันแน่ เช้าวันรุ่งขึ้น เสิ่นอวิ๋นชิงก็ควบม้าตรงไปยังไร่นาประจำจวนทันที ม้ายังไม่ทันหยุดยิ่งก็กระโจนลงมา วิ่งไม่กี่ก้าวก็ถลันเข้าไปในเรือนเล็กของตระกูลหลิ่ว

“เหอเยี่ยน! ท่านพ่อของข้าตอบตกลงแล้ว!”

เขาหย่อนสะโพกนั่งลงบนม้านั่งต่ำใต้เฉลียง รับน้ำน้ำเต้าหู้ร้อน ๆ ที่หลิ่วเหอเยี่ยนยื่นส่งให้แล้วกระดกดื่มคำใหญ่ ถูกลวกจนร้องซี้ดซ้าดสูดปากลมไม่หยุด แต่ก็ไม่รอให้เย็นลง เอ่ยขึ้นอย่างอ้อมแอ้ม

“ท่านพ่อของข้าบอกว่า ไปเมืองหลวงนั้นได้ แต่ต้องพาผู้รับใช้ไปคนหนึ่ง เพื่อดูแลความเป็นอยู่ระหว่างเดินทาง เมื่อถึงเมืองหลวงก็ช่วยข้ารับจ้างวิ่งธุระได้ เขาจะเช่าห้องข้างร้านของพวกเจ้าให้ข้าห้องหนึ่ง ครอบครัวพวกเจ้าพักที่ของพวกเจ้า ข้าพักที่ของข้า จะไม่แออัดพวกเจ้า”