ตอนที่ 215 ข้ายังอยากดูแลเจ้า...พวกเจ้า

ตอนที่ 215 ข้ายังอยากดูแลเจ้า...พวกเจ้า

ยามค่ำคืนดึกสงัด เหล่าชาวไร่ประจำคฤหาสน์กระจายตัวแยกย้ายกลับไปนานแล้ว ต้นพุทราแห้งเหี่ยวตั้งผงาดอยู่อย่างเงียบสงบข้างกำแพงลาน โคมไฟกระดาษไม่กี่ดวงที่แขวนอยู่บนกิ่งไม้ยังคงมิได้ดับลง พัดแกว่งไกวหมุนวนเบา ๆ ในสายลม แสงและเงาที่สว่างมืดบนพื้นถูกสั่นคลอนจนแตกกระจายละเอียด

หลิ่วเหอเยี่ยนเก็บจานชามตั้งสุดท้ายเข้าไปในห้องครัว ตอนออกมาก็เห็นคุณย่าหลิวยังคงนั่งอยู่ใต้เฉลียงบ้าน มองนางอยู่อย่างเงียบสงบ

นางรู้ว่าคุณย่ากำลังรอ ตั้งแต่วันที่อาจารย์จากไป คุณย่าก็รอคำกล่าวคำหนึ่งมาโดยตลอด

หลิ่วจิ่นโจวเองก็อุ้มเสื้อคลุมบุฝ้ายหนาตัวหนึ่งออกมาจากในห้อง คลุมลงบนไหล่ของคุณย่าหลิวเบา ๆ จากนั้นจึงย่อตัวลงนั่งยอง ๆ ต่อหน้าผู้เฒ่า กุมมือหยาบกร้านคู่นั้นของนางเอาไว้