กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 187 เบามือหน่อย บุรุษรักบุรุษ
“โอ๊ย จิ่นโจว เบามือหน่อย เบามือหน่อย...”
“ขอโทษด้วย อาเหอ ข้าทำเจ้าเจ็บหรือ ข้าจะเบามือลงหน่อย ข้า...เพิ่งเคยทำเป็นครั้งแรก ไม่รู้หนักเบา”
“ไม่เป็นไร ๆ เออ ใช่ ตรงนี้นวดแรงกว่านี้อีกหน่อย”
เฉินฉงซานถือถ้วยชาประคองไว้พลางยืนอยู่หน้าประตู ฟังเสียงโต้ตอบไปมาจากด้านในแล้วก็ได้แต่นสั่นหัวอย่างทอดถอนใจ หากมิใช่เพราะรู้ว่าเด็กสองคนนี้ทำอะไรกันอยู่ในห้อง ขอเพียงเปลี่ยนเป็นผู้อื่นมาได้ยิน คงได้เข้าใจผิดไปไกลถึงปลายฟ้าแน่
การไปเมืองหนนี้ เขาตั้งใจไปเอาสุรายาขวดหนึ่งมาจากเฒ่าอู๋ ยัยหนูเหอเยี่ยนเร่งเก็บเกี่ยวติดต่อกันหลายวัน ไร่นาหลายสิบหมู่ประจำตบะบ้านนั้น กว่าครึ่งล้วนเป็นนางที่ก้มหน้าก้มตาเกี่ยวลงมา เอวนี้จะไม่พังได้อย่างไร