เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 186 ฤดูเก็บเกี่ยว
ผืนแผ่นดินคือสิ่งที่ไม่อาจหลอกลวงผู้ใดได้มากที่สุด เจ้าหลั่งหยาดเหงื่อออกไปมากเท่าใด มันจักตอบแทนผลผลิตคืนกลับมามากเท่านั้น
ทว่ายามนี้ ฤดูสารทแรกหลังพ้นผ่านปีแห่งความอดอยาก ไร่นาประจำจวนของตระกูลเสิ่นแผ่ขยายเกลียวคลื่นข้าวสาลีสีทองผุดพราย สายลมพัดผ่านครั้งหนึ่ง ก็ม้วนตัวจากฝั่งนี้ของผืนดินไปจรดฝั่งโน้น ราวกับผืนแผ่นดินได้ปลดปล่อยเรี่ยวแรงที่สะกดอั้นมาหลายปีออกมาจนสิ้น
ทว่าในยุคสมัยนี้ มิได้มีเครื่องจักรเก็บเกี่ยว ข้าวสาลีทุกต้นล้วนต้องอาศัยสองมือคนเกี่ยวทั้งสิ้น
ดังนี้หลายวันมานี้ ผู้คนที่พอจะลงแปลงนาได้ในคฤหาสน์เกือบทั้งหมดจึงจมปะปนอยู่ในท้องทุ่ง ตั้งแต่ยามฟ้ายิ้มสางจนถึงยามโพล้เพล้ เสียงเคียวตัดต้นข้าวสาลีขาดสะบั้นดังสลับสับเปลี่ยนมิขาดสาย