ตอนที่ 178 อาเหอ วันหน้าเจ้าสามารถพึ่งพาข้าได้

ตอนที่ 178 อาเหอ วันหน้าเจ้าสามารถพึ่งพาข้าได้

หลิ่วเหอเยี่ยนแทบจะแข็งค้างอยู่กับที่ ตอนที่ตนเองสลบไสลไปคงไม่ได้ทำเรื่องที่ไม่ควรทำหรอกกระมัง? ...

นางหลับตาลง ในใจรู้สึกหวาดหวั่นพรั่นพรึงขึ้นมา มือที่กำลังจะยื่นไปเปิดประตูเมื่อครู่หดกลับมาอีกครั้ง

ทว่า ยังไม่ทันที่นางจะเรียบเรียงความคิดอันสับสนให้เข้าที่เข้าทาง เสียงของหลิ่วจิ่นโจวก็ดังมาจากนอกประตูเสียก่อน “อาเหอ เจ้าตื่นแล้วหรือ ออกมากินอะไรสักหน่อยเถิด เจ้านอนหลับไปสองชั่วโมงแล้ว อย่างน้อยก็กินรองท้องสักหน่อย”

หลิ่วเหอเยี่ยนถอนหายใจออกมาแผ่วเบาโดยไร้เสียง เดิมทีนางคิดจะแกล้งทำเป็นนอนหลับต่ออีกสักครู่ ทว่ากลับลืมไปว่าผู้ฝึกยุทธ์ทั้งสองคนในบ้านนี้มีความรู้สึกต่อกลิ่นอายฉับไวที่สุด นางเพียงตื่นขึ้นมาแล้วเดินไม่กี่ก้าว จะไปปิดบังพวกเขามิดได้อย่างไร

ด้วยความจนใจ นางจึงทำได้เพียงขานรับไปคำหนึ่ง “ตื่นแล้ว จะออกไปเดี๋ยวนี้ขอรับ”