กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 154 ความคิด ส่งสาร
เช้าตรู่วันถัดมา เฉินฉงซานสะพายกระบุงสะพายหลังขึ้นหลัง เอ่ยบอกหลิ่วเหอเยี่ยนว่าจะไปจัดสมุนไพรให้นางเพิ่มอีกสองสามเทียบที่ตัวเมือง
หลิ่วเหอเยี่ยนได้ฟัง ใบหน้าพลันขมขื่นลง “อาจารย์ ระยะนี้ข้าเร็วกว่ารู้สึกว่าร่างกายไม่มีสิ่งใดไม่สบายแล้ว ยังต้องดื่มอีกหรือเจ้าค่ะ”
เฉินฉงซานหรี่ตากระพริบมองนาง มิได้เอ่ยสิ่งใด ทว่าความหมายในสายตานั้นกลับกระจ่างแจ้งยิ่งนัก
หลิ่วเหอเยี่ยนถอนหายใจยาวรอบหนึ่ง จึงมิได้ดิ้นรนอีก เพียงกำชับอาจารย์ให้ระมัดระวังบนเดินทาง วันนี้ข้าวสาลีถึงเวลาต้องใส่ปุ๋ยเพิ่ม นางปลีกตัวไปไม่ได้จริง ๆ
เฉินฉงซานขานรับคำหนึ่ง กระบุงสะพายหลังขึ้นไหล่ มุ่งหน้าไปทางทิศตัวเมือง