ตอนที่ 147 จับกุม ล่อเข้ากับดัก

ตอนที่ 147 จับกุม ล่อเข้ากับดัก

ผ่านไปอีกไม่กี่วัน เสิ่นหวยเดินทางไกลไปทำการค้า ต้องไปเก็บเงินบัญชีหนึ่งที่อำเภอข้างเคียง ไปกลับใช้เวลาสี่ห้าวัน เสิ่นอวิ๋นชิงอยู่สถาบันในยามทิวา ฟ้าสลัวโพล้เพล้แล้วจึงกลับมา ทั่วทั้งจวนต่างผ่อนคลายลงไม่น้อย

อนุภรรยาโจวเฝ้ารอวันนี้มาโดยตลอด

สองวันก่อน นางขบคิดพลิกไปพลิกมาในใจ พลันนึกถึงคนผู้หนึ่งขึ้นมาได้

ในหมู่หญิงรับใช้ที่ดูแลการปัดกวาดเช็ดถูของจวน มีคนหนึ่งชื่อชุ่ยเอ๋อร์ อายุยังน้อย เพียงสิบสี่สิบห้าปี รับหน้าที่ทำความสะอาดระเบียงทางเดินเรือนหน้าและทางเดินอิฐนอกเรือนหนังสือโดยเฉพาะ ยัยหนูผู้นี้ขวัญอ่อน และปากแข็งยิ่ง แต่อนุภรรยาโจวจดจำได้ว่า นางมีน้องชายคนหนึ่ง เป็นช่างฝึกหัดอยู่ในร้านค้าแห่งหนึ่งในเมือง ร่างกายไม่ค่อยดี ต้องทานสมุนไพรอยู่ตลอดปี