ตอนที่ 140 ล้างเท้า อยู่ด้วยกันตามลำพัง

ตอนที่ 140 ล้างเท้า อยู่ด้วยกันตามลำพัง

หลิ่วเหอเยี่ยนกำลังใช้ผ้าแห้งเช็ดน้ำฝนบนใบหน้า ได้ยินเช่นนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย “เจ้าล้างก่อนเถิด ข้าไม่เป็นไร”

“พี่”

หลิ่วจิ่นโจวยังคงนั่งยอง ๆ อยู่ตรงนั้นไม่ไหวติง ในมือถือกระบวยน้ำ เงยหน้าขึ้นมองนาง แสงตะวันกลางสายฝนลอดผ่านนอกชายคาเข้ามา ตกลงบนดวงตาของเขาอย่างหนาวเย็นและสงบ ส่องสะท้อนความดื้อรั้นที่ไม่เหมือนเด็กอายุแปดขวบออกมา

“อาจารย์เคยบอกว่า ร่างกายของท่านจะโดนความเย็นไม่ได้”

การเคลื่อนไหวของหลิ่วเหอเยี่ยนเกร็งค้างไปชั่วครู่ หลังจากอาจารย์ตรวจชีพจรให้นาง แม้ไม่เคยพูดอะไรออกมาตรง ๆ แต่คงตรวจพบว่าร่างกายของนางมีพื้นฐานอ่อนแอ จึงกำชับหลิ่วจิ่นโจวอยู่ลับ ๆ ไม่กี่คำ เด็กคนนี้จึงจดจำไว้ในใจ ใส่ใจยิ่งกว่าสิ่งใด