เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 111 มาหาสู่กันเป็นประจำ เรียบง่ายสละสลวย
ท่านอาจารย์มองดูเขา มองดูใบหน้าที่ดูผ่อนคลายขึ้นมากเมื่อเทียบกับไม่กี่เดือนก่อน มองดูดวงตาคู่นั้นที่ไม่เต็มไปด้วยความระแวดระวังอีกต่อไป ในใจพลันเกิดความทอดถอนใจขึ้นมาอีกหลายส่วนอย่างอดไม่ได้
ไม่กี่เดือนก่อน คนผู้นี้ยังนอนอยู่บนเสื่อผุพังตรงมุมถนน ตัวเปรอะเปื้อนคราบสกปรก คนแปลกหน้ามิอาจเข้าใกล้ มาบัดนี้ เขาสวมเสื้อผ้าสะอาดสะอ้าน ในมือถือถ้วยชา มุมปากประดับรอยยิ้ม ดูราวกับคนชราธรรมดา ๆ ที่กำลังเสพสุขกับลูกหลาน
“ยามนี้……เจ้าที่เป็นเช่นนี้ ดียิ่งนัก”
เฉินฉงซานไม่ได้ส่งเสียงตอบ เขาหมุนตัวเดินไปทางเด็กทั้งสองคน
ท่านอาจารย์มองแผ่นหลังของเขา พลางสั่นหน้าเบา ๆ แต่ทว่ามุมปากกลับปรากฏรอยยิ้มขึ้นสายหนึ่ง เขาหมุนตัวกลับไป ก้มเอวลงค้นหาของอยู่ใต้เคาน์เตอร์