ตอนที่ 104 ละสายตาไม่ได้

ตอนที่ 104 ละสายตาไม่ได้

การที่เสิ่นอวิ๋นชิงสามารถกลายเป็นมิตรกับหลิ่วเหอเยี่ยนและหลิ่วจิ่นโจวได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้ ไม่ใช่เรื่องที่ไร้เหตุผล น้ำเสียงของเฉินฉงซานเพิ่งสิ้นสุดลง เขาก็ตอบรับคำหนึ่ง แล้วยกเท้าก้าวเข้าไปด้านใน โดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย

สารถีชะงักไปชั่วครู่ ดึงรถม้าไปผูกไว้ใต้ต้นไม้แก่ต้นหนึ่งในบริเวณใกล้เคียงอย่างเงียบ ๆ จากนั้นก็เอามือประสานประสานกุมไว้คอยท่าอยู่ข้าง ๆ โดยไม่พูดมากความ

ภายในบ้านอบอุ่นกว่าด้านนอกไม่รู้ตั้งเท่าไร ไฟในช่องเตายังคงคุโชน ส่องสว่างให้ผนังทั้งสี่ด้านเป็นสีเหลืองอร่าม เตียงเตาผิงที่ก่อขึ้นใหม่แผงนั้นจุดไฟเผามาสองวันแล้ว พอเข้าประตูมาก็มีกลิ่นอายแห้งสบายอันอบอุ่นพุ่งปะทะหน้า เสิ่นอวิ๋นชิงถูกความอบอุ่นนั้นโอบล้อมไว้ จนอดไม่ได้ที่จะอุทาน “โฮ้”ออกมาคำหนึ่ง แล้วถูมือไปมา

“ในบ้านนี้อบอุ่นจริง ๆ”