ตอนที่ 103 เมารถม้า

ตอนที่ 103 เมารถม้า

ในที่สุดคนทั้งสองก็ขึ้นรถม้าตามกันไปทีละคน นั่งลงตรงมุมห้องผู้โดยสาร เสิ่นอวิ๋นชิงขึ้นมาเป็นคนสุดท้าย นั่งลงฝั่งตรงข้าม แล้วตะโกนบอกข้างนอกคำหนึ่ง “ออกเดินทางได้”

รถม้าเริ่มเคลื่อนตัว

นี่เป็นครั้งแรกที่หลิ่วเหอเยี่ยนได้นั่ง “ยานพาหนะ” นับตั้งแต่มายังโลกใบนี้ จึงอดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้

ตอนแรกก็ยังพอไหว ล้อรถบดลงบนถนนกรวด มีความกระแทกโคลงเคลงอยู่บ้าง แต่ก็ยังพออดทนได้ หลิ่วเหอเยี่ยนนั่งตัวตรง มองออกไปภายนอกผ่านรอยแยกของม่านรถม้า เงาต้นไม้ที่ยามปกติมองอย่างไรก็ไม่เห็นจุดสิ้นสุด บัดนี้กำลังถอยหลังไปทีละต้นอย่างรวดเร็ว

ทว่าผ่านไปได้ไม่นาน นางก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ