เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 82 เรียนรู้การจัดตำรับยา นอนเตียงเตาผิง
หลังจากเรื่องราวในวันนั้น วันเวลาก็ค้นพบความสงบราวกับถูกหัตถ์ที่มองไม่เห็นลูบปลอบประโลมอย่างแผ่วเบา
ถึงเวลาขึ้นเขาก็ขึ้นเขา ถึงเวลาเก็บสมุนไพรก็เก็บสมุนไพร ถึงเวลาฝึกยุทธ์ก็ฝึกยุทธ์ เฉินฉงซานยังคงนั่งอยู่บนธรณีประตูในยามเช้าตรู่ของทุกวัน เฝ้ามองหลิ่วจิ่นโจวฝึกท่าม้า ร่ายหมัดอยู่ในลานบ้าน คอยเอ่ยปากชี้แนะสองสามประโยคเป็นครั้งคราว
เด็กคนนั้นในยามนี้ตั้งท่าม้าได้อย่างมั่นคงราวกับต้นสนน้อย ร่ายกระบวนหมัดออกมาได้อย่างดุดันมีพลัง ไม่สั่นงันงกเหมือนร่อนตะแกรงร่อนข้าวเช่นในกาลก่อนอีกแล้ว เฉินฉงซานเอ่ยชี้แนะสองสามประโยคเป็นครั้งคราว ส่วนเวลาส่วนใหญ่นั้นเพียงเฝ้ามองอย่างเงียบสงบ รอยย่นตรงหางตาซ่อนความภาคภูมิใจอันยากจะอธิบายเอาไว้