กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 81 แสงนั่น คือนาง
หลิ่วเหอเยี่ยนค้นกระดาษเศษดิบออกมาจากในห้องสองสามแผ่น นั่นเป็นกระดาษที่หลิ่วจิ่นโจวใช้ฝึกเขียนอักษรเหลือไว้ ถูกตัดเรียบร้อยเป็นระเบียบ นางตัดใจทิ้งไม่ลงมาโดยตลอด นางพับกระดาษเหล่านี้ให้เรียบร้อย แล้วหยิบก้านจุดไฟมาจากข้างแท่นเตาครัว
“ไปกันเถอะ” นางกวักมือเรียกคนทั้งสอง เดินอ้อมกระท่อมมุงฟาง มุ่งหน้าไปยังเนินเขาลาดเอียงแถบหลังเขา
บนเนินเขาเต็มไปด้วยหญ้าป่า เหี่ยวแห้งเป็นสีเหลืองไปเสียครึ่งค่อน แล้ว ยามเหยียบลงไปส่งเสียงดังสวบสาบ หลิ่วเหอเยี่ยนหยุดฝีเท้าลงเบื้องหน้าต้นหวยโบราณ ย่อกายลง แหวกวัชพืชบนพื้นออก
ตรงนั้นมีเนินดินตื้นๆ เนินหนึ่ง ถูกน้ำฝนชะล้างจนเกือบจะราบเรียบเสนอเกลื่อนไปกับพื้นดิน หากมิใช่เพราะนางจำตำแหน่งได้ คงมองไม่ออกเลยว่าที่แห่งนี้เคยฝังคนไว้
หลิ่วเหอเยี่ยนจดจ้องเนินดินนั่น เงียบขรึมไปชั่วครู่