ตอนที่ 78 เมตตาพวกมันเกินไปแล้ว

ตอนที่ 78 เมตตาพวกมันเกินไปแล้ว

เขาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักพยืดหน้าไปทางแท่นเตาครัวในเรือน

“พี่ชายของเจ้าเมื่อครู่ยังรังเกียจที่ข้าทำเลือดเปรอะเต็มตัว บอกว่าวิธีของเขานั้นได้ผลดี หันหลังกลับไปก็บอกเพียงว่าอยากให้น้ำสองคนนี้ดื่ม แต่กลับจำหญ้าผิดไป เผลอรมพิษจนตายอย่างไม่ตั้งใจ ผู้ใดจะมาไต่สวนผู้ลี้ภัยหนีภัยแล้งสองคนกัน ภูเขารกร้างป่าเถื่อน ฝัง ๆ ไปก็สิ้นเรื่อง”

เขาจ้องมองหลิ่วจิ่นโจวด้วยสายตาท้ากทุ่ม “ประหยัดเวลา สะอาด อีกทั้งยังไม่ต้องให้เจ้าลงมือ”

เขาหยุดไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ยถาม “เจ้าเห็นว่าเป็นอย่างไร”

เดิมทีเขาไม่อยากพูดกับเด็กคนนี้อย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้ คำพูดเหล่านั้นมันทั้งสกปรกและเย็นชาเกินไป ไม่ควรหลุดออกมาจากปากของคนเป็นอาจารย์ และยิ่งไม่ควรให้เด็กอายุแปดขวบได้ยิน