เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 77 จิ่นโจว เจ้าอยากลงมือหรือไม่
เฉินฉงซานยืนอยู่ตรงประตู รอคอยคำตอบนั้นด้วยความกระวนกระวายใจเล็กน้อย
ทว่าสิ่งที่รอได้กลับเป็นหลิ่วเหอเยี่ยนลุกขึ้นยืน ยื่นมือปัดขาที่เหน็บชาจากการนั่งยองๆ ยัดห่อผ้าเข้าสู่อ้อมอก แล้วเดินไม่กี่ก้าวมาอยู่ตรงหน้าเขา
นางก้มหน้ามองรอยเลือดสองสามจุดบนชายเสื้อของเขา แล้วมองเคียวที่ยังกำไว้ในมือเขา ขมวดคิ้วม้วนขึ้นเล็กน้อย
ขณะที่เฉินฉงซานคิดว่า ยัยหนูคนนี้จะเอ็ดตนว่าไม่ควรลงมือ และคาวเลือดเกินไปนั้น นางกลับพลันเอ่ยปาก “ไอ้หยา อาจารย์ ท่านเอ๋ยท่าน จะใช้ดาบทำไมกัน เลือดกระเด็นเปรอะไปทั้งตัว กลับไปก็ต้องซักอีก”
นางยื่นหัตถ์ออกมา ดึงชายเสื้อที่เปื้อนเลือดของเขา พินิจซ้ายมองขวา คิ้วยิ่งขมวดแน่นกว่าเดิม
“ผ้าผืนนี้ทนการซักไม่ได้หรอกนะ กลับไปขยี้สองทีก็คงขาดแล้ว”