เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 41 ซื้อผ้า
หลิ่วเหอเยี่ยนกำถุงเงินในมือแน่น มันหนักอึ้ง นางก้มหน้าลองนับดู แล้วก็นับอีกรอบ จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมองหนึ่งชราหนึ่งเยาว์ข้างกาย มุมปากยกยิ้มขึ้น
“ไป!” นางยัดถุงเงินเข้าอกเสื้อ เชิดคางขึ้น น้ำเสียงแฝงความยินดีที่ปิดไม่มิด “ไปซื้อของกัน!”
ดวงตาของหลิ่วจิ่นโจวพลันเป็นประกาย “จริงหรือขอรับ พี่?”
“เรื่องจริง” หลิ่วเหอเยี่ยนยื่นมือไปดีดหน้าผากเขาเบา ๆ ทีหนึ่ง “วันนี้พี่จะพาเจ้าไปจับจ่ายใช้สอยเอง”
เฉินฉงซานยิ้มพลางลูบเคราอยู่ข้าง ๆ มิได้เอ่ยสิ่งใด เพียงก้าวเท้าเดินตามเด็กทั้งสองไป
ทั้งสามตรงไปยังแผงขายผ้าเป็นแห่งแรก
ยังคงเป็นแผงเดิมกับเมื่อครั้งก่อน และยังคงเป็นลูกจ้างหนุ่มหน้ากลมคนเดิม เขากำลังก้มหน้าจัดเรียงพับผ้า พอได้ยินเสียงฝีเท้าจึงเงยหน้าขึ้น สายตาตกกระทบคนทั้งสาม ชะงักไปเล็กน้อยแล้วจำได้ทันที