ตอนที่ 40 ขายจนเกลี้ยง

ตอนที่ 40 ขายจนเกลี้ยง

หลังจากทั้งสามคนกล่าวลาแม่เฒ่าแล้ว ก็เดินต่อตามถนนบนเขาที่คดเคี้ยวไปทางตลาด

ตลอดทาง หลิ่วจิ่นโจวเดินอยู่หน้าสุด มือแตะอยู่ที่กริชตรงเอว ดวงตากลอกกลิ้งมองสำรวจไปทั่วสี่ทิศ ราวกับสัตว์ร้ายตัวน้อยที่เงี่ยหูฟังอย่างกระตือรือร้น หลิ่วเหอเยี่ยนเห็นท่าทางเผชิญหน้าศัตรูสูงส่งของเขาเช่นนั้น ก็อดที่จะอยากหัวเราะไม่ได้ แต่ก็รู้สึกอบอุ่นอยู่บ้าง

เด็กเติบโตแล้ว สามารถปกป้องผู้อื่นได้แล้ว

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอาวุธคมตรงเอวเหล่านั้นที่ “ข่มขวัญได้เพียงพอ” ออกฤทธิ์ หรืออาจเป็นเพราะเสื้อผ้าบนร่างกายของพวกเขาไม่ได้ขาดป่านนั้นแล้ว ไม่ได้ดึงดูดสายตาถึงเพียงนั้นอีกต่อไป