กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 31 มีไข้ เป็นหญิงหรือ?
วันถัดมา หลิ่วเหอเยี่ยนแบกน้ำแบกน้ำพุกลับมามากกว่าปกติสองไหเป็นพิเศษ
นางวางไหคำน้ำไว้ในห้อง เอ่ยกับหนึ่งชราหนึ่งเยาว์ว่า “วันนี้พวกเราอาบน้ำสระกายให้ดี เปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดสะอ้าน คนจะได้มีจิตวิญญาณ”
หลิ่วเอ้อร์หลางค้นหาผ้าชิ้นที่เรียบตรงจากเศษผ้าดิบข้างกายทันที นิ้วมือพลิกพริ้ว วาดเส้นสายเรียบง่ายไม่กี่เส้น ก็กลายเป็นผ้าเช็ดตัวหนานุ่มไม่กี่ผืน
เพราะบาดเจ็บที่ขาไม่สะดวก หลิ่วเอ้อร์หลางจึงเช็ดถูกายอยู่ภายในห้องตามธรรมชาติ ส่วนขอทานชราขยับไปที่มุมห้อง หันหลังให้ ทว่าหลิ่วเหอเยี่ยนยังคงยกหิ้วน้ำหนึ่งไหเดินไปยังมุมสงบเงียบภายนอกเรือนที่ล้อมด้วยกองฟืนและกำแพงดินเพียงลำพังดังเช่นตอนลองเสื้อผ้าเมื่อวาน