ตอนที่ 18 ท่านปู่

ตอนที่ 18 ท่านปู่

น้ำใจคนจางหายตามกระแสโลก จิตใจมนุษย์ช่างเย็นชายิ่งนัก

ป้ายแขวนหม้อช่วยโลกที่ติดอยู่นั้น ในยามนี้กลับกลายเป็นเรื่องตลกสิ้นดี

หลิ่วเอ้อร์หลางมองหลิ่วเหอเยี่ยนเดินเข้าไปครั้งแล้วครั้งเล่า แล้วก็กลับมามือเปล่าครั้งแล้วครั้งเล่า กระทั่งเกือบจะถูกผลักไส เลือดฝาดบนใบหน้าเล็ก ๆ ค่อย ๆ จางหายไป ในสายตาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและความไม่สบายใจ

ในยามที่หลิ่วเหอเยี่ยนถูกขับไล่ออกมาอีกครั้ง เขาจึงค่อย ๆ ดึงแขนเสื้อของหลิ่วเหอเยี่ยนเบา ๆ “พี่……พอเถิดเจ้าค่ะ พวกเรา……พวกเรากลับกันก่อนเถิด ยามนี้ท้องฟ้า……เริ่มมืดแล้ว ทางกลับเดินลำบากนัก”

เขาไม่อยากเห็นพี่ต้องไปทนรับสายตาดูแคลนและความอัปยศเหล่านั้นเพื่อตนเองอีกแล้ว

ขาเป็นของตัวเขาเอง ความเจ็บปวดก็เป็นของตัวเขาเอง จะให้พี่ต้องพลอยลำบากไปด้วยไม่ได้อีกแล้ว