กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 พ่อแม่ของหวังชิงอี๋
กว่าครึ่งชั่วโมงต่อมา
หวังชิงอี๋ขับรถเข้าไปในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ภายในหมู่บ้านมีพื้นที่สีเขียวและทิวทัศน์งดงามมาก
เธอจอดรถไว้ที่ลานจอดรถใต้ดิน จากนั้นทั้งสองก็ขึ้นลิฟต์
“จำไว้นะ เรียกฉันว่าชิงอี๋ อย่าเรียกฉันว่าอาจารย์”
หวังชิงอี๋เตือนเขาอีกครั้งในลิฟต์
เจียงอวี่พยักหน้า “วางใจได้ชิงอี๋ ไม่มีทางหลุดแน่นอน”
ลิฟต์หยุดที่ชั้นเก้า ออกจากลิฟต์ หวังชิงอี๋ควงแขนเขา กดกริ่งประตู
ผ่านไปสี่ห้าวินาที หญิงชราคนหนึ่งอายุราวหกสิบกว่าปีก็เปิดประตูออกมา
เห็นหวังชิงอี๋กับเจียงอวี่ที่หน้าประตู เธอยิ้มเต็มหน้า “เสี่ยวอวี่ใช่ไหม? เข้ามาเร็ว เข้ามาข้างใน”