กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เธอแสดงได้ไม่ไหวเลยนะ!”
เฉียวเซิงหัวเราะแล้วหลบออก หลินม่อเสวี่ยยังจะกระโจนเข้ามาอีก แต่เฉียวเซิงกดหัวเธอไว้แล้วดันกลับไปที่เก้าอี้
“ยังจะบอกว่าไม่แกล้งฉันอีก! โจทย์แบบนี้ใครจะแสดงออกมาได้!” หลินม่อเสวี่ยทั้งเจ็บใจทั้งโกรธ เธอรู้สึกว่าฝีมือการแสดงระดับมืออาชีพของตัวเองถูกดูหมิ่น
“มีสิ เจี่ยงหลงแสดงได้ดีเลยนะ หลังจากนั้นยังมีฉากถูกขังในเตาหลอมโอสถอีก จะลองไหม?”
เฉียวเซิงเห็นท่าทางของหลินม่อเสวี่ยแล้วขันมาก จึงปลอบว่า “แค่หยอกเล่นน่ะ ละครเวทีตอนจบการศึกษาของเธอฉันเคยดู แสดงได้ดีเลย”
หลินม่อเสวี่ยยังเตรียมจะเถียงกับเฉียวเซิงต่อ พอได้ยินคำพูดของเขา ก็ลืมไปเลยว่าจะถามว่าเจี่ยงหลงเป็นใคร กลับพูดงง ๆ ว่า “หา? คุณเคยดูละครเวทีของฉันด้วย?”