กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ก๊อก ๆ ๆ!”
เสียงเคาะประตูดังขึ้น โทรศัพท์ของมันหวานย่างสั่นไม่หยุด คงกำลังเดินไปเปิดประตู
ระหว่างที่ภาพหมุนไปมา เฉียวเซิงเห็นได้ว่ามันหวานย่างพักอยู่ในโรงแรม
ดูจากการตกแต่ง โรงแรมนี้ค่อนข้างหรูทีเดียว
ประตูห้องเปิดออก แต่ก็ไม่ได้เปิดจนสุด
เฉียวเซิงได้ยินเสียงโซ่เหล็ก นั่นคือกลอนนิรภัยของประตูห้อง
“ประธานจาง ดึกป่านนี้มีธุระอะไรหรือ”
เสียงของมันหวานย่างเย็นชาลง ดูท่าคงไม่สนิทกับคนข้างนอก
โทรศัพท์ในมือเธอห้อยลงข้างลำตัวตามธรรมชาติ จากมุมนี้ เฉียวเซิงมองเห็นน่องเรียวเล็กของมันหวานย่าง กับเท้างามคู่ที่เหยียบอยู่บนพรม
ไม่รู้ทำไม ในหัวของเฉียวเซิงกลับผุดขาเรียวยาวขาวผ่องคู่หนึ่งขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล