เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่หยางเยว่มาถึงบริษัท สีหน้าของเธอแย่มาก
ใครเห็นเธอคนเดียวก็รู้ทันทีว่าอารมณ์เธอต้องแย่แน่นอน
บนใบหน้าของเธอเขียนไว้อยู่สี่คำ
‘อย่าไปยุ่งกับฉัน’
พอเห็นอาหารเช้าบนโต๊ะ เธอก็ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เปิดปากด่าลั่น “ใครกันไม่มีสำนึกสาธารณะ เอาอาหารเช้ามาวางไว้ที่ฉัน! เฉียวเซิง!”
เฉียวเซิงลุกขึ้นเดินไปหา อะไรกัน พอพูดถึงเรื่องไม่มีสำนึกสาธารณะ คนแรกที่นึกถึงก็เป็นฉัน?
แค่มองสีหน้าหยางเยว่แวบแรก เขาก็รู้ว่าเรื่องไม่ดีแล้ว
ผู้หญิงคนนี้วันนี้แตะต้องไม่ได้ ไม่อย่างนั้นต้องได้กินก๋วยเตี๋ยวเส้นเปรี้ยวเผ็ดอีกแน่
เขากวาดของบนโต๊ะเก็บหมดอย่างว่องไว พอตอนเช้าน้าหน้าที่ทำความสะอาดมา เขาก็ยัดใส่ให้เธอไปทั้งหมด
ท่ามกลางคำประจบของน้าว่า “หนุ่มหล่อคนนี้ใจดีจริง ๆ” เขาก็ถูกหลินม่อเสวี่ยเรียกไปที่ห้องทำงาน