เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินม่อเสวี่ยเคยมีวาสนาได้ยินเฉียวเซิงร้องเพลง
คำเดียว สุด ๆ
เฉียวเซิงเป็นพวกที่ร้องเพลงเพี้ยนแต่ไม่รู้ตัวเอง
เทมเพลตที่เทียบเคียงได้ก็ประมาณเมิ่งจื่ออี้
วันนั้นเฉียวเซิงเขียนเพลงจนถึงจุดตื่นเต้น อดไม่ได้ที่จะฮัมเพลงขึ้นมาที่โต๊ะทำงาน
ผลก็คือพอลองร้องจบแล้วเงยหน้าขึ้น ก็เห็นหลินม่อเสวี่ยยืนจ้องเขาอยู่ไม่ไกล แถมบนหน้ายังทำสีหน้าเหมือนเพิ่งกินขี้เข้าไป
เขาคิดเอาเองว่าร้องได้ไม่เลว แต่ในหูของหลินม่อเสวี่ย ราวกับยมราชลงมาฉุดชีวิตเอง มียมทูตขาวดำคอยบรรเลงดนตรีอยู่ข้าง ๆ
ก็ครั้งนั้นแหละ ที่เธอสงสัยความสามารถด้านการสร้างสรรค์ของเฉียวเซิงเป็นครั้งเดียว
เห็นเฉียวเซิงยืนยันหนักแน่นว่าร้องไม่มีปัญหา หลินม่อเสวี่ยก็คว้าเมาส์มาโน้มตัวเข้าไปหน้าเครื่อง
เพื่อให้รู้แน่ว่าปัญหาอยู่ที่คนหรืออยู่ที่เพลง หลินม่อเสวี่ยดูโน้ตเพลงกับเนื้อร้องรอบหนึ่งแล้วก็ร้องออกมา