กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 153 โทบิ: มาดาระ ฉันมีข่าวสองเรื่องจะบอก
"ตอนนั้นผมเองก็ลนลานเหมือนกัน นึกว่าตาเป็นโรคอะไรสักอย่าง ก็เลยไม่ได้สนใจมันครับ"
"หลังจากนั้นผมถึงเพิ่งรู้ว่ามันคือชาริงกัน... ตอนนั้นก็กะจะไปหาคนถามอยู่เหมือนกัน แต่สุดท้ายก็ไม่กล้า"
"แล้วก็... แล้วมันก็เลยเป็นแบบนี้แหละครับ อุจิวะ วาคาบิ ไม่ใช่ฝีมือผมฆ่าจริงๆ นะ"
ภายในคฤหาสน์สุดหรูหราของคุชินะ
ฮิเดกิซึ่งมีโนปูดก้อนโตอยู่บนหัวกำลังนั่งสงบเสงี่ยมอยู่บนม้านั่งตัวเล็ก
เบื้องหน้าคือสึนาเดะที่กำลังขมวดคิ้วมุ่น ด้านข้างสึนาเดะคือคุชินะที่ปั้นหน้าเคร่งขรึมไม่แพ้กัน และด้านหลังคือคุมิที่ยืนยิ้มแป้นอยู่
"ทุกท่าน กระหายน้ำกันใช่ไหมครับ? ดื่มน้ำผลไม้กันก่อนนะ คั้นสดๆ เลยล่ะ"
มินาโตะที่ผูกผ้ากันเปื้อนไว้ปรากฏตัวขึ้นพร้อมรอยยิ้มประจบเอาใจ คอยเดินเสิร์ฟน้ำผลไม้ให้ทีละคน
ว่าด้วยเรื่อง... ประโยชน์การใช้งานของมินาโตะ