กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 152 กลิ่นอายอันคุ้นเคย แปรพักตร์บ้าบออะไรกัน
"ผมรู้จักเขา แถมยังเคยซัดเขามาแล้วด้วย"
"ผมไม่เพียงแต่เคยซัดเขา ตอนสอบชูนินยังเคยใช้คาถาน้ำลอบโจมตีเขา ส่วนโอบิโตะก็เคยใช้คาถาเพลิงซัดใส่เขาด้วย..."
"แต่ว่า นั่นมันเรื่องตั้งแต่ตอนสอบชูนินแล้ว หลังจากนั้นผมก็ไม่เคยเจอเขาอีกเลย"
แม้จะรู้ว่าพูดไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร แต่ฮิเดกิก็ยังตอบตามความจริง
ได้แต่บอกว่าอุจิวะ มาดาระ ตาแก่เจ้าเล่ห์คนนี้เล่นลูกไม้ได้แพรวพราวเหลือเกิน ยอมเชือดพวกเดียวกันเองเพื่อสาดโคลนใส่คนดีบริสุทธิ์อย่างเขาจนมิด
แต่ฮิเดกิก็ใช่ว่าจะจนตรอกไร้หนทาง
ถ้าบีบให้จนมุม เขาก็พร้อมจะแปรพักตร์มันตรงนี้ เปิดซูซาโนโอะแล้วอย่าหวังว่าจะได้อยู่อย่างสงบกันเลยสักคน!
คุยไม่รู้เรื่องใช่ไหม? งั้นก็ไม่ต้องคุยมันแล้ว
ฮิเดกิเริ่มวางแผนเฉพาะหน้าไว้ในใจแล้ว