เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 89 ฮิเดกิ: คาคาชิ นายอย่ามาใส่ร้ายป้ายสีฉันนะ
เดิมทีฮิเดกินึกว่า อาชีพนินจาเนี่ยคงจะเหมือนกับเทรุมิ เคนจิโร่กันหมด
ขนาดโดนลอกหนังจนแทบจะเกลี้ยงแล้ว ก็ยังคงปากแข็งใจเด็ดอยู่ได้
ตอนนั้นเขายังคิดอยู่เลยว่า ถ้าตัวเองถูกจับเป็นเชลยขึ้นมา คงยอมแพ้จำนนทันทีแบบไม่ต้องคิด
โคโนฮะงั้นเหรอ? ช่างหัวมันสิ
เซนจูงั้นเหรอ? สูญสิ้นไปตั้งนานแล้ว
ยอดคนย่อมรู้จักผ่อนปรนตามสถานการณ์ หากสามารถสะสมกำลัง อดทนกล้ำกลืนเพื่อเติบโตในเส้นทางอ้อมได้ จะไม่เรียกว่าวีรบุรุษได้ยังไงกันเล่า?
ขนาดอิทาจิเขายัง... ยังทำเรื่องพรรค์นั้นเลย!
แต่พอได้เห็นโอโนะ มาซาโยชิแล้ว เขาก็พบว่าตัวเองคิดมากเกินไปจริงๆ
นินจาถึงที่สุดแล้วก็ยังเป็นมนุษย์ ร้อยคนก็ร้อยแบบ ความซับซ้อนของจิตใจมนุษย์นี่มันเป็นศาสตร์ที่ลึกซึ้งแท้ๆ