บทที่ 88 โอโนะ มาซาโยชิ

บทที่ 88 โอโนะ มาซาโยชิ

โอโนะ มาซาโยชิหลับตาแน่น ไม่ไหวติง ปรับจังหวะการหายใจให้แผ่วเบาที่สุด

เพื่อสูดเอาเศษดินทรายเข้าปอดให้น้อยที่สุด และช่วยให้เขาซ่อนตัวอยู่ใต้ดินได้นานขึ้นอีกหน่อย

'โคโนฮะนี่น่ากลัวชะมัด โชคดีที่ฉันไหวตัวทัน...'

โอโนะ มาซาโยชิคิดในใจ พลางคอยสังเกตความเคลื่อนไหวเหนือศีรษะไปด้วย

วิชานั่น มันน่ากลัวเกินไปแล้ว...

โอโนะ มาซาโยชิเคยมีโอกาสได้เห็นหน่วยระเบิดออกปฏิบัติภารกิจจริง แต่ยังรู้สึกว่าไม่สะเทือนขวัญเท่ากับวิชานั้นเลย

ถ้าหากไม่ได้ดึงพวกคุโมงาคุเระที่มีแต่กล้ามเนื้อแต่ไร้สมองพวกนั้นมาบังไว้ได้ทันท่วงที จุดจบของเขาคงไม่แคล้วเป็นเหมือนพวกมัน

จะเสียดายก็แต่เพื่อนร่วมทีมทั้งสองคนนั่นแหละ