บทที่ 9 ได้กำไรเล็กน้อย

บทที่ 9 ได้กำไรเล็กน้อย

เจียงเฉิงไม่ได้ใส่ใจนัก เขาเดินไปที่ท่าเรือของหมู่บ้านพร้อมกับเจียงหงเหลย

เรือขนส่งอาหารทะเลลำหนึ่งจอดเทียบอยู่ริมท่าเรือ มันเป็นเรือที่มารับซื้ออาหารทะเลในหมู่บ้าน

เมื่อมองดูเรือขนส่งที่จอดอยู่อย่างโดดเดี่ยว เจียงหงเหลยก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ

"เมื่อก่อนตอนที่หมู่บ้านเราจับปลาได้เยอะๆ จะมีพ่อค้ามารับซื้ออาหารทะเลตั้งสี่ห้าเจ้าทุกวันเลยนะ"

"น่าเสียดายที่เดี๋ยวนี้ปริมาณปลาที่จับได้ลดลงไปมาก ชาวบ้านก็เลยหาเงินไม่ค่อยได้ หลายคนถึงกับต้องขายเรือแล้วออกไปรับจ้างทำงานข้างนอกแทน"

"ตอนนี้ก็เหลือแค่เถ้าแก่หูที่เป็นพ่อค้ารับซื้ออาหารทะเลเพียงคนเดียวแล้วล่ะ"

เถ้าแก่หูและเจียงหงเหลยมักจะคุ้นหน้าคุ้นตากันดี เมื่อเห็นของในถังน้ำของพวกเขาทั้งสอง เถ้าแก่หูก็รีบลุกขึ้นยืน หยิบบุหรี่ออกมาสองมวนแล้วยื่นให้ชายหนุ่มทั้งคู่