กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 217 นักแต่งเพลงระดับเลิศล้ำ
คนเดินผ่านไปมาในตอนนี้ต่างทยอยกันรู้สึกตัวขึ้นมา:
[นี่มันเพลงเทพระดับมหากาพย์ในอนาคตชัด ๆ ต้าเซี่ยเก่งไม่เบาเลย!]
[นี่คือดนตรีที่รับฟังได้ฟรีจริง ๆ หรือ? วันนี้ได้มาที่นี่นับว่าโชคดีมากจริง ๆ]
[ไม่ได้การ เพลงเพราะขนาดนี้ ฉันต้องไปลงคะแนนให้ได้!]
[ใช่แล้ว ๆ ฉันก็อยากลงคะแนนให้สักหนึ่งคะแนนเหมือนกัน!]
ดังนั้นจึงเกิดฉากต่อจากนี้ขึ้น ผู้คนหลายพันคนพร้อมใจกันเข้าแถว เพียงเพื่อจะลงคะแนนให้ต้าเซี่ยสักหนึ่งคะแนน
ทางการของงานแลกเปลี่ยนเครื่องดนตรีเริ่มทำการรวมคะแนนช่วงสุดท้าย
ส่วนผู้คนของต้าเซี่ยก็เริ่มเก็บข้าวของ
นอกจากเครื่องดนตรีขนาดเล็กที่นำมาเองแล้ว ที่เหลือนั้นถ้าไม่ส่งคืนให้แคว้นแห่งดนตรี ก็แพ็กบรรจุส่งกลับประเทศ