กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 163 เป่ยเฉินประดักประเดิดจนอยากแทรกแผ่นดินหนี
เหลียงอวี่ถิงกลายเป็นย่าคนแล้ว แต่ละวันเคี่ยวกรำกับการดูแลหลานชายจนไม่มีเวลาไปสนใจเรื่องราวในวงการบันเทิงแม้แต่น้อย
ในทางกลับกัน เหลียงกู่ยินผู้เป็นประธานสมาคมผีผา กลับมีความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับหนานเย่ค่อนข้างมาก
“เขาชื่อหนานเย่ มีชื่อเสียงโด่งดังมากจริง ๆ
เท่าที่ฉันรู้ วิชาการแพทย์ของเขาก็สูงส่งมากด้วย”
เมื่อได้รับคำยืนยันจากน้องสาว สีหน้าของเหลียงอวี่ถิงจึงค่อย ๆ ผ่อนคลายลงบ้าง
“เด็กคนนี้ชอบปีนป่ายไปทั่ว เมื่อกี้ล้มไปทีหนึ่ง ไม่รู้ว่าจะรุนแรงหรือเปล่า”
หนานเย่ใช้นิ้วมือคลำสำรวจบนขาของเด็กประเดี๋ยวหนึ่ง ก็พบว่าเป็นเพียงแค่ข้อเท้าแพลงเท่านั้น
“เด็กน้อย หนูชื่ออะไรเหรอ”
เด็กน้อยยังคงเจ็บปวดอยู่ จึงไม่มีแรงที่จะตอบคำถาม