ตอนที่ 101 เพลงนี้ แม้แต่ผม...ก็แต่งออกมาไม่ได้!

ตอนที่ 101 เพลงนี้ แม้แต่ผม...ก็แต่งออกมาไม่ได้!

เมื่องานบรรเลงของวงดนตรีเครื่องดนตรีจีนดำเนินไป ก็เข้าสู่ช่วงครึ่งหลังอย่างรวดเร็ว:

“...”

“หยวกกล้วยนอกม่านดึงดูดสายฝนกระหน่ำ ห่วงประตูเรียกขี้กลากทองแดง”

“ส่วนฉันสัญจรผ่านเมืองโบราณเจียงหนานนั้นจนตราตรึงเธอ”

“ในภาพวาดภูเขาสายน้ำสาดหมัก”

“เธอถูกซ่อนเร้นหายไปจากความลึกซึ้งของสีหมึก”

คนโบราณแขวนม่านไว้ตรงหน้าต่างประตูและข้างระเบียง ปลูกหยวกกล้วยไว้กลางลานบ้าน นั่นคือที่มาของคำกล่าวที่ว่า “หยวกกล้วยนอกม่าน”

หนานเย่ยังคงสะบัดพู่กันไปพลางขับร้องไปพลาง ข้างราวระเบียงที่หญิงงามโบราณอิงแอบ วาดต้นหยวกกล้วยที่ถูกภูเขาจำลองบดบังไปครึ่งหนึ่ง

ทว่าสุดทางเดินของระเบียงมีประตูอยู่บานหนึ่ง บนประตูมีห่วงประตูขึ้นสนิมเขรอะ