กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 100 เพลง “เครื่องลายคราม” เพียงเพลงเดียว ก็คือภาพวาดอันงดงามยิ่ง
มุมกล้องเปลี่ยนไป มาหยุดที่วงดนตรีเครื่องดนตรีจีน
“ต๊อก... ต๊อก...”
ท่อนนำใช้เสียงเคาะแผ่นเคาะจังหวะได้อย่างชาญฉลาด มีความคิดสร้างสรรค์แปลกใหม่ตั้งแต่เริ่มต้น
ด้านการจัดเครื่องดนตรีใช้ขลุ่ยจีน กู่ฉิน กู่เจิงและเครื่องดนตรีดั้งเดิมอื่น ๆ มาเสริม ใช้กลวิธีการบรรเลงทั้งดีด เคาะ และเครื่องลม ทำให้ท่วงทำนองทั้งหมดเต็มไปด้วยกลิ่นอายประจำชนชาติ
เสียงขลุ่ยอันสดใสไพเราะกังวานนั้น ยิ่งพาผู้คนเข้าสู่สภาวะแห่งเจตจำนงที่งดงามราวกับบทกวีและภาพวาด
ยิ่งทำให้ผู้ฟังรู้สึกถึงเสียงหวานตรึงใจที่ก้องกังวานอย่างแท้จริง ตราตรึงติดใจไม่รู้จบ
ทันใดนั้น เครื่องดนตรีอันโดดเด่นชนิดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน