ตอนที่ 91 ตราฐานะของไหใบนี้ สูงส่งขึ้นมาในพริบตา

ตอนที่ 91 ตราฐานะของไหใบนี้ สูงส่งขึ้นมาในพริบตา

หนานเย่รับน้ำแร่ที่อวี้ปังยื่นให้มา ดื่มลงไปหนึ่งอึกอย่างรวดเร็วเพื่อจิบแก้คอแห้ง

พูดมานานขนาดนี้ คอของเขาแทบจะไหม้อยู่แล้ว

ทว่าหารู้ไม่ว่าอวี้ปังกำลังยืนมองเขาตาไม่กระพริบอยู่ข้าง ๆ

ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ

คน ๆ นี้อายุน้อยกว่าฉันตั้งรอบหนึ่งได้มั้ง แต่ความเข้าใจที่มีต่อเครื่องลายครามหยวนชิงฮวา กลับเหนือกว่าฉันตั้งเยอะ

ตามหลักแล้ว คนที่มีระดับขนาดนี้ ก็น่าจะมีความรู้เกี่ยวกับโบราณวัตถุอื่น ๆ ด้วยสิ

แล้วตอนที่เขาตกได้ตะพาบยักษ์สำริด ทำไมถึงทำหน้าตาเหม่อลอยมึนงงแบบนั้นกัน?

หรือว่า เขาเสแสร้งแกล้งทำ?

หรือจะบอกว่า ศึกษามาแค่เครื่องถ้วยชาม ส่วนเครื่องทองแดงนั้นรู้ไม่มากพอ?