เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 242 เซียงอวิ๋นประเดิมศึก
“พี่เจาเก่งจริง ๆ ท่านเดาถูกด้วย!” หลงจิ้งเหยาหยอกล้อ
จั่นเจาถูกหลงจิ้งเหยาหยอกจนหัวเราะ “เป็นอย่างไรบ้าง รู้แล้วใช่หรือไม่ว่าพี่เจาของเจ้าฉลาด?”
“มีใครชมตัวเองเช่นท่านด้วยหรือ ไม่รู้สึกกระดากบ้างหรือ?” หลงจิ้งเหยากะพริบตาอย่างซุกซน
“เอาละ พวกเราออกไปดูท่านอาจารย์กับคนอื่นกันเถอะ” จั่นเจาพูดพลางยื่นมือไปลูบศีรษะนางเบา ๆ
“พี่เจา หากท่านยังลูบผมอีก ผมที่ข้าเพิ่งหวีเรียบร้อยจะยุ่งหมดแล้ว” หลงจิ้งเหยารีบห้ามมือของจั่นเจาที่กำลังจะลูบต่อ
จั่นเจาชักมือกลับตามจังหวะ ยุติการลูบหัว แล้วใช้นิ้วถูจมูกอย่างเขินอาย
…
“ใต้เท้าฮว่า กระดูกขาวที่พบเมื่อวาน ท่านให้เจ้าพนักงานชันสูตรศพตรวจแล้วหรือยัง?” ทันทีที่เห็นฮว่าทงเอิน จั่นเจาก็เอ่ยถาม
“ใต้เท้าจั่นมาพอดี ข้าก็กำลังจะไปหาท่านอยู่” ฮว่าทงเอินพูดพลางยื่นรายงานชันสูตรมาให้