เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 233 ค้นภูเขา
ทั้งสามเห็นจุยเฟิงคาบจดหมายไว้ในจะงอยปากแหลม แล้วคายลงบนโต๊ะ ก่อนใช้กรงเล็บเลื่อนจดหมายไปข้างหน้า
นักพรตเทียนหยาแกะจดหมาย พอเห็นลายมือก็รู้ว่าเจาเจา ศิษย์ของตนเป็นคนเขียน
ที่แท้เจาเจาเขียนมาเรียกพวกเขาทั้งสามกับหลิ่วฮ่าวหรานไปหมู่บ้านศิลาครามอีกครั้ง
ดูเหมือนเจาเจาจะพบผู้ช่วยแล้ว จึงเตรียมค้นหมู่บ้านในเวลากลางวัน เพื่อดูว่าคนเหล่านั้นซ่อนอยู่ในที่ที่พวกเขายังไม่รู้จักของหมู่บ้านศิลาครามหรือไม่
“ไปกันเถิด เจาเจากำลังรอพวกเราอยู่” กล่าวจบก็ทะยานออกทางหน้าต่างไปก่อน
จุยเฟิงกวาดตามองรอบ ๆ ด้วยหัวอินทรี แต่ไม่เห็นหลิ่วฮ่าวหราน จึงมองนักพรตเฒ่าอาภรณ์ครามกับปรมาจารย์เสวี่ยอวี้อย่างสงสัย
“จุยเฟิง ไม่ต้องตามหาหลิ่วฮ่าวหรานแล้ว เขาเพิ่งออกไปได้ไม่นาน”
ปรมาจารย์เสวี่ยอวี้ราวกับเข้าใจความหมายของจุยเฟิง จึงรีบอธิบายให้มันฟัง เพราะเขารู้ว่ามันฟังภาษาของพวกเขาเข้าใจ
“ใช่แล้ว จุยเฟิง!” นักพรตเฒ่าอาภรณ์ครามกล่าวเสริม