เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 191 จุยเฟิงหวนคืนไคเฟิง
ในบรรดาอีกสามคน มีคนหนึ่งเข้าใจอย่างรวดเร็วว่าพวกเขากำลังพูดถึงเรื่องใด แต่อีกคนกลับไม่เข้าใจความหมายลึกซึ้งของบทสนทนานี้
หลวงจีนที่ชื่อจิ้งเสวียนผู้นี้กลายเป็นสหายต่างวัยกับหลงจิ้งเหยาอย่างไม่น่าเชื่อ ทำให้หนิงหรูอดทึ่งในความสามารถของนางที่จะผูกมิตรไม่ได้
ทั้งสี่คนกับสัตว์เลี้ยงสองตัวกินอาหารเจมื้อเรียบง่ายในวัดเสียงบุปผา เป็นบะหมี่ผัก
บะหมี่ผักชามนี้ไม่มีเนื้อสัตว์แม้แต่น้อย แต่เครื่องประกอบกลับมีไม่น้อย นอกจากเส้นบะหมี่ก็มีเห็ดหูหนู เห็ดหอม แครอต ผักใบเขียว และหน่อไม้
หลงจิ้งเหยารู้สึกว่าแม้บะหมี่จะมีรสเรียบง่าย แต่กลับหอมนุ่ม ลื่นคอ รสอร่อยและเหนียวนุ่ม ที่สำคัญคือให้มาเยอะ
ทุกคนได้กลิ่นหอมของอาหาร กินบะหมี่ในชามกันอย่างเอร็ดอร่อย แม้แต่น้ำซุปก็ซดจนหมดเกลี้ยง
“นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้ชิมอาหารเจในวัด ไม่นึกเลยว่าบะหมี่ผักธรรมดา ๆ ชามหนึ่งจะอร่อยถึงเพียงนี้” หลงจิ้งเหยามองคนอื่น ๆ