เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 162 ตรวจอาการซ้ำ
บางทีหลวงจีนน้อยเสวียนคงอาจเข้ามาอยู่ในพุ่มไม้เตี้ยก่อนที่กัวไหวจะมาถึง ด้วยเหตุนี้กัวไหวจึงเข้าออกหลายครั้งโดยไม่พบเสวียนคง
พระพันปีหลิวกับกัวไหวรีบเดินออกจากห้องพัก ส่วนหลวงจีนน้อยเสวียนคงในพุ่มไม้ถูกข่าวคราวที่ถาโถมเข้ามาติด ๆ กันทำให้ตกใจจนตัวแข็งทื่อราวกับหุ่นไม้
สายลมพัดใบไม้ร่วงลงบนบ่าของทั้งสอง แล้วค่อย ๆ ตกลงพื้นเมื่อพวกเขาเดินผ่าน
พระพันปีหลิวกับกัวไหวมาถึงประตูหลังของวัดเซี่ยงกั๋วในไม่ช้า คนทั้งกลุ่มไม่รอช้า รีบมุ่งหน้าไปยังวังหลวง
ยามนี้พระพันปีหลิวที่นั่งอยู่ในเกี้ยวนุ่มกำผ้าเช็ดหน้าแน่นโดยไม่รู้ตัว ในใจยิ่งรู้สึกไม่สบายใจ ความคิดชั่วร้ายอย่างหนึ่งค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในสมอง
…
เนื่องจากศาลไคเฟิงมีคนที่ไม่ได้อยู่ในอัตรากำลังเพิ่มเข้ามา บรรยากาศจึงไม่เงียบเหงาเหมือนแต่ก่อน กลับคึกคักขึ้นมาก
คนทั้งห้ากลับถึงศาลไคเฟิงด้วยรถม้าแล้ว
“หลงหลง หนิงหนิง ท่านยาย เสวียนเสวียน เหมยเหมย พวกเจ้ากลับมากันเสียที!” เสี่ยวซื่อจื่อที่กำลังเล่นกับเจ้าตัวน้อยทั้งสามอยู่ในลาน เห็นหลงจิ้งเหยากับคนอื่น ๆ เดินเข้ามาก็ยินดีจนหน้าบาน