เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 156 พบโจรเด็ดบุปผา ช่วยมารดาทวงความเป็นธรรม
ครู่ต่อมา เขาก็กระแทกพื้นดัง “โครม”
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าคนที่ข้าเกลียดที่สุดในชีวิตก็คือพวกโจรเด็ดบุปผา บังเอิญเจ้ามาเจอข้า ถือว่าโชคร้ายของเจ้าแล้ว”
จั่นเจากล่าวพลางไม่ลืมเหยียบใบหน้าชายชุดขาวอย่างแรงหลายครั้ง
“เหยียบ ๆ ๆ!”
จั่นเจาเหยียบจนชายชุดขาวเหลือชีวิตรอดอยู่เพียงครึ่งเดียว ถึงค่อยหยุดเท้า ในใจก็ระบายความแค้นออกไปได้บ้าง
จั่นเจาไม่คิดว่าโจรเด็ดบุปผาผู้นี้จะมีกำลังภายในลึกล้ำและวิชาตัวเบาดี แต่ฝีมือของเขาก็ไม่ด้อยเช่นกัน
ตอนนี้ชายชุดขาวบาดเจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใบหน้าบวมเหมือนหัวหมู ดวงตาหรี่เป็นเส้น
รอยเท้าชัดแจ๋วประทับอยู่บนใบหน้าของคนผู้นี้ ดูน่าขันยิ่งนัก
“ข้าถามหน่อยว่าเจ้าเป็นอะไรไป รู้หรือไม่ว่าตีคนอย่าตีหน้า!” ชายชุดขาวโกรธจนควันออกหู ดวงตาลุกเป็นไฟ