เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 151 จันทร์เสี้ยวปริศนา
รอให้นางเรียนรู้วิชาวาดยันต์นี้ได้ ต่อไปหากพบภูตผีปีศาจเหล่านี้อีก ก็คงไม่ยุ่งยากเหมือนวันนี้แล้ว
หลงจิ้งเหยาคิดในใจอย่างอดไม่ได้ ความเร็วของนางเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน เพียงชั่วพริบตา นางก็มาถึงหลังคาเรือนหลังหนึ่งในเมืองอำเภอชิ่งหลิน
จากนั้นหลงจิ้งเหยาก็เหยียบกระเบื้องบนหลังคาเบา ๆ แล้วใช้วิชาตัวเบาอีกครั้ง ด้วยความเร็วประหนึ่งเงาผี นางก็กลับถึงที่ว่าการอำเภออย่างรวดเร็ว
ทุกแห่งที่นางผ่าน ผู้คนเห็นเพียงเงาสีขาวพาเงาสีดำลอยผ่านไป ด้วยความเร็วเหลือเชื่อ เพียงชั่วพริบตา ทั้งสองก็หายลับไปจากสายตาผู้คน
ชายชุดดำไม่คิดเลยว่าตนจะถูกแม่นางคนหนึ่งทำให้ตกอยู่ในสภาพน่าอเนจอนาถถึงเพียงนี้
ระหว่างทางเขาคิดจะกลับเข้าไปในตัวดาบอยู่หลายครั้ง ทว่ายันต์แผ่นนั้นกลับขวางทางเอาไว้ จนความคิดสุดท้ายของเขาพังทลายลงไปด้วย
ตอนนี้ลำคอของเขายังถูกสกัดจุดใบ้ ทำให้ส่งเสียงไม่ได้ เขาจึงได้แต่จ้องหลงจิ้งเหยาเขม็งมาตลอดทาง ราวกับต้องกลืนกินนางเสีย จึงจะระงับโทสะในใจได้
…