กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 137 กลิ่นอายของมารดาอบอวลเต็มเปี่ยม
ใต้เท้าเปาลูบหนวด “ดูจากเรื่องนี้ หลิวเทียนหลิงมีความเป็นไปได้จริง ๆ ว่าอาจถูกเปลี่ยนตัวไปแล้ว”
หลงจิ้งเหยานึกขึ้นมาได้กะทันหัน “พวกท่านว่า คนที่เราพบครั้งแรก ซึ่งคอยจับตาดูสำนักคุ้มภัยชิงเหออยู่ลับ ๆ จะเป็นคนเดียวกันหรือไม่”
ไป๋อวี้ถังสงสัยอยู่บ้าง “เป็นไปได้ แล้วจุดประสงค์ที่พวกเขาทำเช่นนี้คืออะไร”
จั่นเจาลูบคาง “พวกเจ้าว่า จุดประสงค์ของพวกเขาจะเหมือนกับพวกเราหรือไม่”
หลงจิ้งเหยางุนงงอยู่บ้าง “เรื่องนี้ตอบยากจริง ๆ! แต่เหตุใดหลายครั้งหลังจากนั้นที่พวกเราไป จึงไม่เห็นคนที่คอยจับตาอยู่ลับ ๆ แถวหลังคาเลย”
ท่านกงซุนมองทุกคน “ดูจากตอนนี้ คนเหล่านั้นอาจอยู่ที่นั่นมาตลอด เพียงแต่พวกเราไม่รู้เท่านั้น”
ใต้เท้าเปาขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้ “นี่ไม่ใช่เรื่องดีเลย”
ไป๋อวี้ถังพยักหน้า “ไม่ดีจริง ๆ”
จั่นเจาเปลี่ยนเรื่อง “ดูจากเรื่องนี้ เย่ชิงเหยาอาจเป็นคนที่ปรากฏตัวในวังใต้ดิน”