บทที่ 131 ถูกลอบโจมตี

บทที่ 131 ถูกลอบโจมตี

จั่นเจาวางจอกสุราลงแล้วเริ่มกิน ต้องยอมรับว่าบะหมี่ของร้านนี้อร่อยสมคำร่ำลือ เป็นของขึ้นชื่อจริง ๆ

ไม่นานบะหมี่ชามใหญ่ก็ถูกจั่นเจากินจนหมดเกลี้ยงอย่างตะกละตะกลาม ความเร็วของเขาทำให้ผู้คนอ้าปากค้าง

ไป๋อวี้ถังที่ดื่มสุราอยู่ข้าง ๆ มองจนตะลึงไปเลย

ไป๋อวี้ถังอดหันไปถามจั่นเจาไม่ได้ “จั่นแมวน้อย บะหมี่นี่อร่อยขนาดนั้นเชียวหรือ?”

จั่นเจาเสนอว่า “เจ้าหนูขาว เอาสักชามหรือไม่?”

ไป๋อวี้ถังเห็นท่าทางได้ใจของจั่นเจาแล้วก็อดกระตุกมุมปากไม่ได้ ขี้เกียจต่อล้อต่อเถียงกับเขา จึงดื่มสุราต่อไป

เมื่อเห็นไป๋อวี้ถังไม่เถียงกับตนแล้ว จั่นเจาก็รู้สึกหมดสนุก จึงรินสุราให้ตัวเองอีกจอกแล้วยกดื่ม

หลงจิ้งเหยามองผ่านหน้าต่าง เห็นคนกลุ่มหนึ่งอยู่ไม่ไกล นางรู้สึกว่าหนึ่งในนั้นดูคุ้นหน้าอยู่บ้าง แต่ชั่วคราวก็นึกไม่ออกว่าเคยพบที่ใด

เวลานี้คนกลุ่มนั้นก็สังเกตเห็นว่ามีคนมองพวกเขา จึงเงยหน้ามองกลับ พอสายตาประสานกับหลงจิ้งเหยา ทุกคนก็ชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด แม้จะกลับเป็นปกติอย่างรวดเร็ว แต่นางก็สังเกตเห็น