บทที่ 125 กระโดดลงโพรง

บทที่ 125 กระโดดลงโพรง

จั่นเจากับไป๋อวี้ถังเดินสำรวจตามกำแพงทั้งสองฝั่งของตรอก ในที่สุดก็หาเจอจริง ๆ

จั่นเจากดลงบนกำแพง จุดหนึ่งบนพื้นก็แยกออกเป็นช่องทันที กว้างพอให้คนสองคนลงไปพร้อมกัน

จั่นเจากับไป๋อวี้ถังยืนมองลงไปในปากโพรง พบว่าข้างในมืดสนิท

ไป๋อวี้ถังรีบหยิบแท่งจุดไฟจากเอว พอเป่าเบา ๆ ก็เกิดเปลวไฟสีแดงขึ้น เขาส่องเข้าไปในโพรง แต่กลับมองไม่เห็นปลายทาง

“เป็นอย่างไรบ้าง?” หลงจิ้งเหยาซึ่งยืนอยู่ไม่ไกลถามอย่างสงสัย

“มองไม่เห็นก้นโพรง” ไป๋อวี้ถังตอบ

จั่นเจาเงยหน้ากำชับ “หลงเอ๋อร์ อย่าเข้ามา ดูแลเสี่ยวซื่อจื่อกับพวกเขาให้ดี”

ทำให้หลงจิ้งเหยาที่ก้าวเท้าออกมาแล้วต้องชักเท้ากลับ

หลงจิ้งเหยาครุ่นคิด “จริงสิ พวกเจ้าพาเจ้าถ่านดำไปด้วยเถิด บางทีอาจได้ใช้ประโยชน์”