กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 124 ทันใดนั้นก็หายไป
“ดูเหมือนฮูหยินหลิวจะมองเขาด้วยสายตาที่แตกต่างออกไปอยู่บ้าง”
ใต้เท้าเปาถามต่อว่า “สายตาแบบใด?”
ไป๋อวี้ถังเองก็ไม่แน่ใจนัก “คล้ายสายตาที่สามีภรรยาใช้มองกัน”
ใต้เท้าเปาได้ฟังแล้วก็ครุ่นคิดอีกครั้ง “พวกเจ้าพูดถึงวิธีเดียวกัน แต่จะจับตัวคนมาได้อย่างไรโดยไม่แหวกหญ้าให้งูตื่น?”
หลงจิ้งเหยาลูบคางพลางคิด “หรือข้าจะแกล้งปลอมตัวเป็นแม่นางผู้นั้น แล้วให้เหมย หลาน จู๋ จวี๋ทั้งสี่คนซุ่มอยู่แถวนี้”
ใต้เท้าเปาพยักหน้า เห็นว่าเป็นไปได้ “พวกเจ้าไม่ได้บอกหรือว่า ก่อนหน้านี้มีคนแอบจับตาดูสำนักคุ้มภัยชิงเหออยู่ แต่ครั้นจอมยุทธ์น้อยไป๋ไปอีกครั้ง กลับไม่พบผู้ใดแล้ว”
ไป๋อวี้ถังพยักหน้า คราวนี้เขาไม่พบว่ามีคนอื่นแอบซ่อนอยู่จริง ๆ
ใต้เท้าเปาเตือนว่า “ข้าคิดว่า ตอนองครักษ์จั่นพาแม่นางผู้นั้นกลับที่ว่าการ จอมยุทธ์น้อยไป๋อาจคอยสังเกตอยู่เงียบ ๆ ว่าจะมีคนปรากฏตัวบนหลังคาสำนักคุ้มภัยชิงเหออีกหรือไม่”
จั่นเจาครุ่นคิด “เช่นนั้นพอข้าพาแม่นางผู้นั้นกลับที่ว่าการแล้ว จะพาเจ้าหน้าที่ศาลกลุ่มหนึ่งไปสำนักคุ้มภัยชิงเหอด้วย”