บทที่ 115 กลิ่นน้ำส้มสายชูแรงเหลือเกิน

บทที่ 115 กลิ่นน้ำส้มสายชูแรงเหลือเกิน

ยามนี้พวกเขาหามโลงศพของเซวียอวี้กุ้ยกลับมาถึงที่ว่าการอำเภอแล้ว

“ท่านกงซุน รบกวนท่านช่วยดูหน่อยว่าพิษในกายเขาถอนพิษได้หรือไม่” ไป๋อวี้ถังถือกระบี่โม่เชียนของตน ยืนพิงประตูอยู่

ท่านกงซุนพยักหน้า แล้วกลับเข้าห้องไปหยิบหีบยา

แม้คราวก่อนไป๋อวี้ถังจะมาถึงแล้วท้าประลองกับเขาทันที จากนั้นก็มีธุระจนต้องจากไป แต่จั่นเจาก็ยังรู้สึกว่าคนอย่างไป๋อวี้ถังถูกชะตาเขานัก

กล่าวอีกอย่างคือ ประการแรก ตามมาตรฐานความงามของจอมยุทธ์จั่นแล้ว ไป๋อวี้ถังผู้นี้ช่างต้องตา

ประการต่อมา แม้ไป๋อวี้ถังจะดูเย็นชา แต่หากพิจารณารายละเอียดจากคราวก่อนและคราวนี้ เขาก็เป็นคนดีคนหนึ่ง

ส่วนไป๋อวี้ถังรู้สึกว่าจั่นเจาเป็นคนที่เขาเกลียดไม่ลง อยู่ด้วยแล้วเข้ากันได้ดี

ท่านกงซุนเปิดผ้าพันแผลของเซวียอวี้กุ้ยออกตรวจดูอีกครั้ง แล้วจับชีพจรให้เขา

“ท่านกงซุน ท่านพ่อข้าเป็นอย่างไรบ้าง” เซวียเจ๋อมองท่านกงซุนอย่างร้อนใจ