บทที่ 114 รวมตัวกันที่อำเภอชิ่งหลิน

บทที่ 114 รวมตัวกันที่อำเภอชิ่งหลิน

จั่นเจาเห็นสีหน้าของหลงจิ้งเหยาในเวลานี้ ก็รู้สึกจนใจอยู่บ้าง

แม้ว่าวรยุทธ์ของหลงเอ๋อร์จะไม่เลว แต่ประสบการณ์ในยุทธภพของนางยังขาดอยู่บ้าง

ดูท่าว่าวันไหนใต้เท้าเปาให้เขาหยุดพัก เขาคงต้องพานางออกไปเที่ยวให้ทั่ว

จั่นเจารู้สึกว่าคราวนี้คงครึกครื้นไม่น้อย ชาวยุทธภพมากมายมารวมตัวกันที่อำเภอชิ่งหลิน

ตอนนี้สิ่งที่เขาอยากรู้ที่สุดคือ ได้เห็นกับตาว่าดาบหักในตำนานประหลาดถึงเพียงนั้นจริงหรือไม่

อำเภอชิ่งหลินในเวลานี้ดูครึกครื้นยิ่งกว่าไคเฟิง ทิวทัศน์รอบข้างก็งดงามอย่างยิ่ง

“ท่านพ่อ ทิวทัศน์ที่นี่งดงามจริง ๆ!” เสี่ยวซื่อจื่อแหวกม่านรถ มองออกไปด้านนอก

ท่านกงซุนเงยหน้ามองออกไปนอกรถ รู้สึกว่างดงามจริง

เบื้องหน้าคือทุ่งหญ้าสีเขียวอ่อนที่มีดอกไม้ป่างดงามแซมอยู่ ทั้งสีขาว สีชมพู สีม่วง และสีเหลือง